Περίληψη: Στο 1ο δημοτικό σχολείο Ελληνικού το καλοκαίρι του σωτήριου έτους 2019 ξεκινάει η ανέγερση αίθουσας πολλαπλών χρήσεων- Συνεδριακού/Πολιτιστικού Κέντρου Ελληνικού- Γηπέδου Μπάσκετ/ Γυμναστηρίου. Πολλά τα ονόματα, μεγαλύτερη η σύγχυση. (Το έργο και η συνοδευτική μελέτη του υποβαλλόταν στην Περιφέρεια, αλλά δεν εγκρινόταν η χρηματοδότησή του, ώσπου η Δούρου έκανε το θαύμα.) Για περισσότερα από τριάμισι χρόνια από τότε (τον Ιούνιο '23 κλείνουν 4 χρόνια) το μάθημα γίνεται είτε με συνοδεία κομπρεσέρ, τρυπανιού ή τροχού, είτε διανθίζεται με μπόλικη οικοδομική σκόνη, αιφνιδιαστικές μετακομίσεις και αποκλεισμούς αιθουσών, ενώ παράλληλα παρεμποδίζεται με συνεχείς διακοπές ρεύματος, ίντερνετ και τηλεφώνου. Πρόσφατα αναβαθμιστήκαμε, ενόψει των εγκαινίων της 29ης Απριλίου, από εργοτάξιο σε πολυεργοτάξιο- πεδίο πολλαπλών παρεμβάσεων από συνεργεία που μπαινοβγαίνουν όλη την ώρα και βάφουν, τοποθετούν τουαλέτα ΑμεΑ, φρεζάρουν το υπόλειμμα κήπου και το φυτεύουν. Στο τέλος μάς το παραδίνουν μεν, χωρίς να μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε δε, καθώς εκκρεμούν εργασίες απαραίτητες για την ασφάλεια...
Εναλλακτική σύνοψη για μικρά και μεγάλα παιδιά:
Στο σχολείο μας ένας ελέφαντας 3,9 χρονών μεγαλώνει σφηνωμένος ανάμεσα στα δύο από τα τρία μας κτίρια, εκεί που παλιότερα υπήρχε αυλή με λίγα δέντρα, βρύσες, μια γεφυρούλα και το επιδαπέδιο παιχνίδι της προπαίδειας, (θυμάσαι);
Ονειρεύεται τον εαυτό του ηθοποιό- μπασκεμπολίστ(ρι)α- σύνεδρο κι ίσως τελικά να έχει βαλθεί να μας τρελάνει, γιατί...
Ο ελέφαντας είναι φωνακλάς, ξεχασιάρης και ζημιάρης. Μασάει καλώδια, γκρεμίζει τοίχους, βρίζει- βρυχάται εναλλάξ, γεμίζει με λάσπες τα φρεσκοσφουγγαρισμένα πατώματα και δεν αναγνωρίζει φυσικά τις ώρες κοινής ησυχίας που για τα σχολεία τοποθετούνται ανάμεσα στις 8:15 και 13:15.
Το κυριότερο: όλο μας υπόσχεται ότι θα μεγαλώσει και θα μας βοηθάει κι όλο καθυστερεί να σταθεί στα πόδια του κι αναβάλλει τη μεγάλη μέρα της ενηλικίωσής του.
Προχθές οργάνωσε μια μεγάλη κι ακριβή γιορτή ο αθεόφοβος προς τιμήν του κι είπαμε να χαρούμε ότι σοβαρεύτηκε επιτέλους! Αλλά πού...
Μικρό σχόλιο- Επιμύθιο
"Η ταλαιπωρία είναι προσωρινή, το έργο θα μείνει" οι επιγραφές του μετρό αναβιώνουν μέσα μου και: εισπνοή- εκπνοή. Έτσι είναι κι ως ένα σημείο το δέχομαι και το κατανοώ. Αυτό που δεν μπορώ να χωνέψω είναι γιατί έγιναν τα εγκαίνια και σήμερα μας ευχήθηκαν "να το χαρούμε και να το χρησιμοποιούμε", αφού ακόμα δεν είναι έτοιμο τελικά! Εκκρεμούν εργασίες λέει το κοντρόλ..
