Είπεν Ο ο

Τι έκανες, Γυναίκα, εδώ;
Δάγκωσες το μήλο (του Αδάμ);
Ρώτησες το δέντρο της Γνώσης;
Τόλμησες να πλάσεις ζωή και μάλιστα χωρίς πηλό;
Θα καταδικαστείς ερήμην σου σε πολλούς αιώνες σκλαβιάς!
Θα τριγυρνάς ζητιάνα και δούλα
χωρίς ψυχή (και σώμα) να πονάς, αλλά να μην εξαγνίζεσαι
μέχρι να ισοσταθμιστεί το ύψος της αμαρτίας με το βάθος της πτώσης Σου...

Εδώ χτίζουμε βαριά μέταλλα από φυλακές
Σφυρηλατούμε καθημερινά την εξουσία και τη βία της
Μετράμε μπράτσα που σηκώνουν εγκλήματα.
Δεν ανήκεις μαζί μας
Σε κουβαλάμε χαριστικά σαν κατοικίδιο που άλλοτε το χαϊδεύουμε κι άλλοτε το κλοτσάμε!
Για μια μικρή παραδρομή, ένα τόσο δα θεϊκό λάθος
σου επιτρέπουμε να επιβιώσεις, αλλά όχι να ζεις.
Ίσα για να γεννάς καινούρια αφεντικά και καινούριες δούλες θ' αναπνέεις.

 Και κάθε φορά που θα γεννιέσαι ξανά θα σου λέμε:

Τι έκανες, Γυναίκα, εδώ; 

Δάγκωσες το μήλο (του Αδάμ);

χτίστρια στο Βερολίνο 1900

Ρώτησες το δέντρο της Γνώσης;...